زیر لب زمزمه می کنم:
« ای آفتاب! ای آفتاب!
بر پیکر سردم بتاب.
دور از تو و دنیای تو،
دور از جهان زنده و زیبای تو،
نمی روم دمی به خواب.
ای آفتاب! ای آفتاب! ای آفتاب! ».
« حسین پناهی »