هیچ کس،
توان دزدیدن نگاهم را
ندارد
و دزدیدن خوابهایم.
باورتان نمی شود.
جائی ایستاده ام
که پر از حضور پنجره است،
پر از حضور گنجشک
و با درختانی هم پیاله ام
که شب و روز،
شعرهایم را می خوانند.
« منوچهر آتشک »