ما،
راهمان را در جنگل گم کرده بودیم.
هیچ کجا خانه ما نبود.
ما زیر تگرگ مدفون می شدیم،
اگر تو پرندگان را نمی فرستادی.
پرندگان،
نشانه تو بودند.
راهشان،
به سمت نور بود
از جنگل تاریک.
« لاله جهانگرد »