پیش از این، عمر منظومه شمسی 4 میلیارد و 500 میلیون سال تخمین زده شده بود. باستانشناسان و اخترشناسان به ترتیب برای تعیین قدمت اشیاء باستانی و زمان تشکیل منظومه شمسی از رادیوایزوتوپها استفاده می کنند. اخترشناسان تاکنون از واپاشی رادیواکتیو ساماریوم 146 برای تخمین قدمت شهابسنگها استفاده می کردند. این فلز درخشان و سخت در بسیاری از مواد معدنی موجود در پوسته زمین یافت می شود و در اندازه گیریهای پیشین نیمه عمر آن 103 میلیون سال تعیین شده بود؛ اما در اندازه گیریهای جدید مشخص شد که نیمه عمر آن فقط 68 میلیون سال است که 30 درصد کمتر از مقدار تخمین زده شده قبلی می باشد. این کشف از دیدگاه دانشمندان بدان معناست که در تولد منظومه شمسی همه چیز خیلی سریعتر از آن چه که انتظار می رفت اتفاق افتاده است. با این حساب عمر منظومه شمسی بیشتر از آن چیزی است که قبلا تعیین شده بود.
منبع: دو هفته نامه « دانستنیها »