گرگهای نر هنگامی که به سن بلوغ می رسند، برای جلوگیری از جفتگیری با خویشاوندان، به سمت گله های دیگر می روند. این باعث می شود خطراتی؛ مثل ناهنجاریهای ژنتیکی که در اثر جفتگیری درون خانواده احتمال بیشتری می یابند مرتفع شوند. حدود 30000 سال پیش، برخی از این گرگهای نر جوان به جای اینکه به دیگر گله ها بروند، یک راست رفتند سراغ قبیله های انسانها و بعد هم گرگهای ماده گله های دیگر را به میان انسانها آوردند. آن زمان، انسانها و نئاندرتالها بر سر تصاحب شکارگاههای گوزنهای غول آسای مگاسروس و فیلهای ماموت با هم رقابت می کردند. این گرگها یاد گرفتند اگر در کنار انسانها زندگی کنند، می توانند از باقیمانده غذای آنها استفاده کنند. انسانها نیز فهمیدند که این حیوانات می توانند در جنگ با حیوانات دیگر و نیز نئاندرتالها که به چشم نیاکان ما مثل دیو و غول بودند به آنها کمک کنند. بدین ترتیب این گرگها به صورت اجتماعی از گرگهای وحشی زندگی در کنار انسانها را شروع کردند؛ با این تفاوت که دیگر اهلی شده بودند.
منبع: دو هفته نامه « دانستنیها »