زمین سبز

راه حلّهائی برای آلودگی پلاستیک

زمین سبز

راه حلّهائی برای آلودگی پلاستیک

وضعیت « مالکیت » در مورد فضای بالا، زیرزمین و اطراف « ملک » به چه شکل، است؟

 

مطابق ماده 38 « قانون مدنی »: « « مالکیت » زمین مستلزم « مالکیت » فضای محاذی آن است تا هر کجا، بالا رود و همچنین است نسبت به زیرزمین؛ بالجمله، « مالک » حق همه گونه « تصرف » در « هوا » و « قرار »، دارد؛ مگر آن چه را که قانون استثناء کرده باشد. » طبیعی است به دلیل این « مالکیت »، هیچ کس حق تعرض و تجاوز را ندارد. حتی ماده 131 « قانون مدنی » در تعرض غیرارادی به « فضاء » و « قرار » « ملک » مجاور، مقرر داشته: « اگر شاخه درخت کسی داخل فضای خانه یا زمین همسایه، شود، باید از آن جا، عطف کند و اگر نکرد، همسایه می تواند آن را عطف کند و اگر نشد، از حد خانه خود، قطع کند و همچنین است حکم ریشه های درختی که داخل « ملک » غیر، می شود. » طبیعی است با ملاک از موارد فوق، همسایه این حق را دارد که از عبور دادن سیمهای برق، تلفن و ... نیز، در « ملک » خود، امتناع نماید. به دلیل « مالکیت » فضای محاذی زمین، « مالک » زمین می تواند در « ملک » خویش، چند طبقه احداث بناء نماید یا به دیگری، اجازه بدهد در فضای زمین او یا در فضای روی بنای او، به ارتفاع معینی، احداث ساختمان نماید. همچنین، « مالکیت » زمین مستلزم « مالکیت » زیرزمین هم، هست. لذا، « مالک » می تواند چاه حفر نماید یا در « ملک » خویش، استخراج معدن کند. البته امروزه، مقرراتی وضع شده که باید مطابق آن مقررات، عمل شود. کما اینکه مطابق مقررات « شهرداری »، احداث طبقات منوط به رعایت ضوابطی، است و محدودیتهائی پیش بینی شده است. به دلیل همین « مالکیت »، کسی نمی تواند بدون اجازه او، سیم، لوله و کانال از زیرزمین وی، عبور دهد یا چاهی حفر نماید. فضای بالای ساختمان « مشاع » بین « مالک »ان، است و هیچ کدام بدون اذن دیگری، حق « تصرف »   ندارد. مضافا اینکه ساختن طبقه جدید با « حق مالکیت اختصاصی » شریک دیگر نیز، منافات دارد. این تعارض در مورد طبقه پائین، آشکار است؛ زیرا اگر او بخواهد بنائی در بالای طبقه فوقانی، بسازد، ناچار است که از سقف آن، به عنوان کف اتاقها، استفاده کند و دیوارهای ساختمان جدید را به دیوارهای آن، بگذارد و این حق را ندارد؛ ولی در مورد « مالک » طبقه بالا که سقف و دیوارهای جانبی را به طور مستقل، « مالک » است، تصور این تعارض دشوارتر می نماید. با وجود این، در ممنوع بودن آن، نباید تردید کرد. درست است که « مالک » طبقه بالا حق دارد دیوارهای « ملک » خود را بر دیوارهای طبقه پائین، بناء کند؛ ولی این حق تنها، درباره ساختمان موجود، است؛ اما ساخت دیوار جدید در واقع، « تصرف » در فضای محاذی ( برابر، مقابل ) دیوار پائین، است که باعث ایجاد « بار اضافی »، می باشد. در واقع، « مالک » طبقه بالا می خواهد که دیوارهای جدید را به طور غیرمستقیم، بر ساختمان طبقه پائین، گذارد و این اقدام نیازمند اذن می باشد.