کتابهای نو و خاک گرفته،
دفترهای سفید و تا نخورده،
مدادهای چوبی و تراش نخورده،
یک صدا،
تو را می خوانند
پسرک بازیگوش!
« شهرزاد نیرودل »
تو آن جا،
من این جا.
این فاصله را
چگونه معنا می کنی؟
آنها مرا دیوانه خطاب می کنند
و من،
آنها را.
به راستی،
کداممان عاقلیم،
کداممان دیوانه؟
محرمی پائیزی است.
غم دوگانه ای دارم.
« لاله جهانگرد »
مثل نان،
بر تن داغ تنور،
خواب صبح جمعه می چسبد.
« یلدا ابدی »