این روزها،
پنجره آپارتمانهای کبریتی،
بر خستگی متورم خیابان،
باز می شود
و ریه ها،
باز می شوند
در دم و بازدم آلودگی.
پنجره دل آدمها،
سنگی شده اند.
حتی ویندوزها هم،
ویروسیند.
تو اما همچنان،
خورشید نگاهت،
حساب جاری است
در دل پنجره فولاد.
« عفت داوودآبادی »