برخی از « اموال »، به محض استفاده، از بین می روند؛ به عنوان مثال، خوردنیها که استفاده از آنها، با از بین رفتن آنها، همزمان است ( مادی ) یا هزینه کردن پول که استفاده از آن، با از دست دادن « مالکیت حقوقی » آن، است. به این گونه « اموال »، « مصرف شدنی » می گویند؛ اما استفاده از دسته ای دیگر را می توان تکرار کرد؛ مثل زمین، خانه، دوچرخه و لباس. البته این « اموال » نیز، به مرور زمان، فرسوده شده و از بین می روند؛ ولی به نحوی، نیستند که با اولین استفاده، از بین بروند. به همین جهت، به آنها، « قابل بقاء » می گویند.