طبق « قانونی اساسی »: « پس از « مقام رهبری »، « رئیس جمهور » « عالیترین مقام رسمی کشور » است. » « رئیس جمهور » مسئولیت اجرای « قانون اساسی » و « ریاست قوه مجریه » را جز در اموری که مستقیما، به « رهبری »، مربوط می شود به عهده دارد. « رئیس جمهور » با رأی مستقیم « مردم »، به مدت 4 سال، انتخاب می شود و انتخاب مجدد او به صورت متوالی، تنها، برای یک دوره، « بلامانع » است. « حکم ریاست جمهوری » پس از انتخاب « مردم »، باید به وسیله « مقام رهبری »، امضاء و تنفیذ گردد. « رئیس جمهور » واجد این شرایط، است: 1- « ایرانی الاصل ». 2- « تابع ایران ». 3- « مدیر » و « مدبر ». 4- « دارای حسن سابقه ». 5- « امانت » و « تقوا ». 6- « مؤمن و معتقد به مبانی جمهوری اسلامی ایران ». 7- « مؤمن و معتقد به مذهب رسمی کشور ». نحوه برگزاری « انتخابات ریاست جمهوری » را « قانون » معین می کند. مسئولیت « نظارت بر انتخابات ریاست جمهوری » بر عهده « شورای نگهبان »، می باشد. انتخاب « رئیس جمهور » جدید حداقل، 1 ماه پیش از پایان « دوره ریاست جمهوری » قبلی، انجام می شود و در فاصله انتخاب « رئیس جمهور » جدید و پایان « دوره ریاست جمهوری » سابق، « رئیس جمهور » پیشین وظائف « رئیس جمهوری » را انجام می دهد. « رئیس جمهور » پیش از آغاز به کار، باید در « مجلس شورای اسلامی »، به ترتیب مقرر در « قانون »، سوگند یاد کند. « رئیس جمهور » برای انجام « وظائف قانونی » خود، « معاون »انی دارد که در تعیین آنها، دست « رئیس جمهور » باز است و نیازی به تأیید « مجلس شورا »، ندارد. در صورت « فوت »، « عزل »، « استعفاء »، « غیبت » یا « بیماری بیش از 2 ماه » شخص « رئیس جمهور »، « معاون اول رئیس جمهور » با موافقت « رهبری »، مسئولیتهای وی را بر عهده می گیرد. در مدتی که « معاون اول رئیس جمهور » اختیارات و مسئولیتهای « رئیس جمهور » را داراست، به این نکات، باید توجه نمود: 1- نمی توان « وزیران » را « استیضاح » کرد با به آنها، « رأی عدم اعتماد » داد. 2- نمی توان برای « تجدید نظر » در « قانون اساسی » یا امر « همه پرسی »، اقدام نمود. همچنین، « رئیس جمهور » « استعفا »ی خود را به « رهبر »، تقدیم می کند و تا زمانی که « استعفا »ی او پذیرفته نشده، به انجام « وظائف » خود، ادامه می دهد.